Krzysztof Sowiński
Studia pianistyczne ukończył z wyróżnieniem w roku 1993 w klasie prof. Alicji Kledzik w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. W 1992 roku otrzymał III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Claude’a Kahna w Paryżu. Był stypendystą Towarzystwa Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, im. Franza Liszta we Wrocławiu oraz Ministra Kultury i Sztuki. Występował w Polsce oraz Austrii, Brazylii, Czechach, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Portugalii, Rosji, Słowacji, Szwecji, we Włoszech (Sycylia) i na Węgrzech. Partnerował takim artystom, jak: Lech Bałaban, Thierry Barbé (Francja), Bartosz Bryła, Michał Bryła, Katarzyna Budnik, Iwona Hossa, Roman Jabłoński, Jadwiga Kaliszewska, Stefan Kamasa, Kenneth Martinson (USA), Maria Pawlaczyk, Dominik Połoński, Maxim Rysanov (Ukraina), Andrzej Wróbel, Jarosław Żołnierczyk i wielu innym. Współpracował z Kwartetem Wieniawski. W dorobku ma płyty: Sonatas (2005), Zapomniane i nowe utwory na klarnet kompozytorów szczecińskich XIX, XX, XXI wieku (2008), Xaver Scharwenka – piano & chamber music (2013), Viola & Piano Duo (2016), Polish Viola Music XXI (2018), Wandering cloud (2019), Viola Trace 2020 (2021), Viola Passaggio (2022), Artur Cieślak Concertante Works (2023), Polish Landscape (2026). Dokonał sesji nagraniowej do edukacyjnej serii Let’s play together dla korporacji firm Diginet oraz Polish Jazz.
W latach 1993-2001 był asystentem prof. Waldemara Andrzejewskiego. Przez wiele lat prowadził klasę fortepianu i kameralistyki w filii poznańskiej Akademii Muzycznej w Szczecinie, a także w Poznańskiej Szkole Talentów. Współpracował z Narodowym Centrum Kultury w ramach programu Gaude Polonia promującego młodych artystów z Europy Wschodniej. Prowadził kursy pianistyczne i lekcje otwarte w Polsce, Norwegii, Portugalii oraz Chinach; zasiadał w jury krajowych i europejskich konkursów muzycznych.
Dokonał około 40 prawykonań utworów kameralnych, prezentując je na znaczących festiwalach, takich jak: Międzynarodowe Festiwale Muzyki Współczesnej „Poznańska Wiosna Muzyczna”, „Warszawska Jesień”, „Nowa Muzyka” (Bydgoszcz), Festiwal Polskiej Muzyki Kameralnej (Warszawa) czy Międzynarodowe Kongresy Altowiolowe (USA, Brazylia). Był oficjalnym pianistą 46. edycji kongresu w Poznaniu (2019).
W 2020 roku uzyskał tytuł profesora sztuki. Za wieloletnią pracę w macierzystej uczelni został odznaczony Złotym Medalem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (2025). Otrzymał też Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2017) oraz Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2022).
W latach 2012-2020 pełnił kolejno funkcje prodziekana, dziekana Wydziału Instrumentów Smyczkowych, Harfy, Gitary i Lutnictwa, a następnie dyrektora Instytutu Instrumentów Lutniczych. Od roku 2020 jest dziekanem Wydziału Instrumentalistyki, Wykonawstwa Historycznego, Jazzu i Muzyki Estradowej w poznańskiej Akademii. W latach 2017-2020 był członkiem zarządu Fundacji tejże uczelni.
